Artykuły.

Całkowite zaćmienie Słońca 31 lipca,1981 r. obserwowane w Syberii,w Kemerowskim rej.Leninsk Kuznieckij.

Całkowite zaćmienie Słońca 31 lipca,1981 r. obserwowane w Syberii,w Kemerowskim rej.Leninsk Kuznieckij.

Moje 3 obserwowane całkowite zaćmienie Słońca 11 sierpnia,1999 r.które obserwowałem w Węgrii,miejscowość Szumeg.

Moje 3 obserwowane całkowite zaćmienie Słońca 11 sierpnia,1999 r.które obserwowałem w Węgrii,miejscowość Szumeg.

Obrączkowe zaćmienie Słońca w 1997 r. obserwowane w Kazachstanie w miejscowości Tałdy-Kurgan.

Obrączkowe zaćmienie Słońca w 1997 r. obserwowane w Kazachstanie w miejscowości Tałdy-Kurgan.

 

Podczas fotografowania obrączkowego zaćmienia Słońca w Kazachstanie.

Podczas fotografowania obrączkowego zaćmienia Słońca w Kazachstanie.

08.07.2014

1. SŁOŃCE. Zdjęcie powierzchni Słońca wraz z grupą plam wykonałem na swoim obserwatorium astronomicznym we wsi Słoboda,przez teleskop SkyWatcher fotoaparatem Canon ED 650D.Ten teleskop,oraz fotoaparat zostały nabyte za fundusze otrzymane z UE.W wykonaniu tego zdjęcia dopomogły mi mieszkanki wsi Słoboda:Alicja Pietkiewicz,Joanna Raczewska oraz Gabriela Grochowska podczas zwiedzania mego obserwatorium.

Słońce jest centralnym ciałem naszego układu planetarnego.Przyciąganiem swym utrzymuje przy sobie zespół ciał całego układu planetarnego,energia zaś promieniowania słonecznego jest żródłem światła i ciepła na Ziemi i innych planetach.Poza tym Słońce jest najbiższą w stosunku do nas gwiazdą ,jedyną,której tarczę możemy oglądać i badać zjawiska na niej zachodzące.Słońce widzimy na niebie w postaci tarczy o średnicy kątowej około 30 minut.Średnica Słońca waha się w granicach 32.35″ do 31.31″ zależnie od odległości Ziemi do Słońca  i dla średniej odległości Słońca od Ziemi wynosi 31.59″,3 Przyjmując za tę średnią odległość wartość 149 600 000 km obliczamy,że liniowa średnica Słońca równa jest 1 392 000 km,czyli 109 średnic Ziemi.Powierzchnia Słońca jest więc 12 000 razy większa od powierzchni Ziemi.Obserwowana przez nas tarcza Słońca ma kształt koła.Pierwsze obserwacje Słońca przez lunetę dokonał włoski astronom Galileo Galileusz w.r.1610.Na powierzchni Słońca odkrył mnóstwo plam,oraz ustalił czas obrotu Słońca wokół swojej osi na równiku na 25 dni.W 1842 r.otrzymano pierwszą fotografię Słońca.Ziemia krąży wokół Słońca,i w ciągu roku robi pełen obrót wokół naszej dziennej gwiazdy po orbicie eliptycznej i najbliżej Słońca znajduje się 5 stycznia.Jako astronom amator obserwuję i fotografuję Słońce,oraz miałem wyprawye ekspedycyjne na całkowite,oraz obrączkowe zaćmienia Słońca.Pierwszy raz w życiu widziałem prawie całkowite,99.9% zaćmienie Słońca latem w 1954 r.w Wilnie gdy miałem około 5 lat.Ale wtedy jeszcze nie zrozumiałem tego zjawiska,tylko pamiętam że we dni zrobiło się ciemno.Po upływie wielu lat,gdy zaczęłem interesować się astronomią zrozumiałem że to było prawie całkowite zaćmienie Słońca.Pierwsza moja wyprawa ekspedycyjna na całkowite zaćmienie Słońca odbyło się w 1981 roku 31 lipca do Azji, do obwodu Kemierowskiego do niewielkiego miasta Leninsk Kużnieckij gdzie mi udało się obserwować,otrzymać swe pierwsze zdjęcie w życiu całkowitego zaćmienia Słońca oraz podziwiać te rzadkie zjawisko.Następne obrączkowe zaćmienie Słońca obserwowałem w Kazachstanie w miejscowości Tałdy-Kurgan w 1997 r.W 1990 roku miałem wyprawę na kolejne całkowite zaćmienie Słońca nad morze Białe do Białomorska,ale niestety nie dopisała pogoda bo było pochmurnie.W 1999 roku znowu miałem wyprawę na całkowite zaćmienie Słońca 11 sierpnia na Węgry do miejscowości Szumeg,gdzie mi znowu udało się otrzymać wspaniałe zdjęcie tego zjawiska.Oprócz całkowitych zaćmień Słońca,obserwowałem na swoim obserwatorium częściowe zaćmienia.

—————————————————————————————————————————–

Flaga Republiki Litewskiej na górze(Uzbekistan).Tam znajdowała się filia litewska obserwatorium astronomicznego na wysokości n.p.m. 2650 m.

Flaga Republiki Litewskiej na górze(Uzbekistan).Tam znajdowała się filia litewska obserwatorium astronomicznego na wysokości n.p.m. 2650 m.

2. Wyprawy ekspedycyjne na obserwacje astronomiczne do Azji Środkowej.

Miałem szczęście być w górach Pamiru 6 razy, gdzie się znajduje na wierzchołku góry Majdanak (Uzbekistan) na wyskości n.p.m.2650 m.obserwatorium astronomiczne Instytutu Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wileńskiego.W ekspedycję na obserwacje astronomiczne wyruszałem ze swoim kolegą astronomem profesionałem Kazimierzem Czernisem.Lecieliśmy z Wilna samolotem z Moskwy do Taszkientu albo do Samarkandu.Potem wyruszaliśmy samochodem do dolnej bazy Kitab,która znajduje się nad poziomem morza ponad 600 metrów.Po zakupie produktów żywnościowych wyruszaliśmy w niebezpieczną podróż na górę.Kręta wązka droga prowadzi z niebezpiecznymi zakrętami,oraz głębokimi wąwązami na górę.Przeważnie podróż na górę trwała od samego rana do póżnego wieczoru.Po przybyciu na górę i rozładowaniu samochodu wieczorem przystępujemy do obserwacji astronomicznych.W moje obowiązki wchodziło wieczorem odkryć kopułę,włączyć komputer.Jedną godzinę do obserwacji prowadziłem wizualne poszukiwanie nowych komet,oraz obserwacje już wcześniej odkrytych komet.Potem razem z Kazimierzem przystąpywaliśmy do obserwacji fotometrycznych na 1 metrowym teleskopie Riczi-Kretjena.Dane obserwacyjne zapisywałem do komputera,oraz dublowałem do zeszytu.Czas od czasu sprawdzałem w diafragmie fotometra czy gwiazda podczas długich ekspozycji nie wyszła czasami z pola widzenia.Wrazie czego musiałem ją ulokować na środek diafragmy.Czasami ekspozycje słabych gwiazd trwało około 30 minut,to w ten moment szykowałem kanapki z herbatą aby posilić się podczas długiej trwającej około 12 godzin nocnej obserwacji.We dni sprawowałem obowiązki kucharza.Czasami z Kazimierzem robiliśmy wyprawy we dni w góry,lub do wąwozu.Przyroda w górach Uzbekistanu jest surowa,ale bardzo piękna.Nocnie czarne niebo jest czarujące w górach bez świateł cywilizacjii,oraz czystej atmosfery.Pierwsze dni odczuwaliśmy problemy ze zdrowiem z powodu braku tlenu,ale już na trzeci dzień wracało do normy.Ostatni raz w ekspedycji astronomicznej na górze Majdanak byłem w 1994 roku,i do tej pory wspominam z wielkim sentymentem nasze obserwacje astronomiczne razem z Kazimierzem Czernisem.

 

(Litewska filia)Obserwatorium astronomiczne w Uzbekistanie na górze Majdanak na wysokości 2650 m.n.p.m.Z lewej strony pod kopułą znajduje się teleskop Carl Ceiss Jena o średnicy zwierciadła 1 m.Z prawej strony teleskop 0.48 cm.

(Litewska filia)Obserwatorium astronomiczne w Uzbekistanie na górze Majdanak na wysokości 2650 m.n.p.m.Z lewej strony pod kopułą znajduje się teleskop Carl Ceiss Jena o średnicy zwierciadła 1 m.Z prawej strony teleskop 0.48 cm.

 

Obserwatorium astronomiczne na górze Majdanak zimą.(Uzbekistan)

Obserwatorium astronomiczne na górze Majdanak zimą.(Uzbekistan)

Pejzarz zimowy.

Pejzarz zimowy.

Światło zodiakalne jesienią z rana,oraz wschód planety Wenus.(Uzbekistan)

Światło zodiakalne jesienią z rana,oraz wschód planety Wenus.(Uzbekistan)

Kopuła 1 m.teleskopu Riczi-Kretjena.

Kopuła 1 m.teleskopu.

————————————————————————-

Nocne niebo w górach nad Uzbekistanem.

Nocne niebo w górach .

Swiatło zodiakalne nad ranem w górach jesienią.

Światło zodiakalne w górach nad ranem.

—————————————————

Tranzyt Wenus na tle tarczy słonecznej 6 czerwca,2012 r.

Tranzyt Wenus na tle tarczy słonecznej 6 czerwca,2012 r.

3. Ekspedycja do Kłajpedy na obserwacje tranzytu planety Wenus na tle tarczy słonecznej.

6 czerwca 2013 roku z rana na terytorium Europy miało się odbyć rzadkie zjawisko astronomiczne,tranzyt planety Wenus na tle tarczy słonecznej.Dzień przed tym zjawiskiem niestety pogoda na Litwie była pochmurna i deszczowa,a do tego na drugi dzień prognoza była nie pocieszająca,od centralnej Litwy az do wschodu musiało z rana padać,a zachodnia część Litwy będzie miała bezchmurne niebo.Wieczorem 5 czerwca więc wyruszyłem z Wilna pociągiem do Kłajpedy.Po przybyciu wieczorem do Kłajpedy niebo powoli zaczęło sie rozpogadzać.Przenocowałem u miłośnika astronomii ,a z rana o 4 godzinie pojechaliśmy do kolejnego miłośnika aby wspólnie na dachu wierzowca obserwować te dość rzadkie zjawisko astronomii.Pogoda dopisała nam z samego rana,niebo było bezchmurne.Gdy Słońce zaczęło się wyłaniać z za horyzontu,to tranzyt Wenus już trwał ponad godzinę.Aby do tego zjawiska doszło,to Słońce,Wenus i Ziemia muszą ustawić się w jednej linii.Do tego zachodzi to rzadko,ponieważ Ziemia i Wenus krążą dookoło Słońca po lekko nachylonych orbitach.Następne takie zjawisko nastąpi w 2117 roku.Udało się do końca obserwować jak Wenus przesuwa sie powoli na tarczy słonecznej,az do zejścia ze Słońca.Wykonałem sporo zdjęć.Telefonowałem do kolegów w Wilnie, a także na wieś do Słobody.Było pochmurnie ,a na wsi do tego była spora mgła.Nie żałuję,ale mam satysfakcję że udało się mi odobserwować te rzadkie zjawisko astronomiczne.

Podczas fotografowania tranz

Podczas fotografowania tranzytu wenus na tle tarczy słonecznej.

Obserwacje zajścia tranzytu Wenus przez teleskop.

Obserwacje zajścia tranzytu Wenus przez teleskop.

Wspólne zdjęcie przy teleskopie po zakończeniu zjawiska astronomicznego.

Wspólne zdjęcie przy teleskopie po zakończeniu zjawiska astronomicznego.

—————————————————————————————————————————–

 

4. Teleskop SkyWatcher 80 ED nabyty za otrzymane pieniądze z UE.

4 listopada wieczorem jak już było ciemno rozpogodziło się,więc nadarzyła się okazja dla zbadania małego teleskopu SkyWatcher o średnicy objektywu 80 mm.Fotografowałem objekt dość jasny,galaktykę Andromedy.Ekspozycja trwała 7 minut.Rezultatem jakie daje obrazy teleskop zostałem zadowolony.

4 listopada wieczorem jak już było ciemno rozpogodziło się,więc nadarzyła się okazja dla zbadania małego teleskopu SkyWatcher o średnicy objektywu 80 mm.Fotografowałem objekt dość jasny,galaktykę Andromedy.Ekspozycja trwała 7 minut.Rezultatem jakie daje obrazy teleskop zostałem zadowolony.

 

Teleskop SkyWatcher umocowany na teleskopie systemu Newtona.

Teleskop SkyWatcher zamocowany na teleskopie systemu Newtona.

Za otrzymane pieniądze z UE udało się nabyć teleskop refraktor SkyWatcher 80 ED.Za pomocą tego teleskopu wykonuję pokaz powierzchni Słońca dla zwiedzających przy użyciu filtra,oraz fotografuję powierzchnię Słońca,Księżyca,galaktyk oraz tranzytu samolotów na tle Słońca,oraz przelatujących nad moją wsią wysoko samolotów pasażerskich.Ten teleskop jak najbardziej nadaje się wykonywać te zdjęcia,bo jest wygodny do obserwacji z powodu mocowania okularu do wizualnych obserwacji,albo ustawienia fotoaparatu fotograficznego w dolnej swej części.

Tranzyt samolotu pasażerskiego Boeing 777 na tle tarczy słoneczne j sfotografowanego za pomocą teleskopu SkyWatcher 80 ED.

Tranzyt samolotu pasażerskiego Boeing 777 na tle tarczy słoneczne j sfotografowanego za pomocą teleskopu SkyWatcher 80 ED.

Samolot AN z pobliskiego lotniska w Kiwiszkach nabi

Samolot AN -2 z pobliskiego lotniska w Kiwiszkach nabiera wysokość,aby  po chwili skoczkowie ze spadochronem mogli opuścić samolot.Zdjęcie wykonano za pomocą teleskopu SkyWatcher.

 

Samolot pasażerski Airbas 380 lecący na wysokości 12.5 km.Zdjęcie wykonane za pomocą teleskopu SkyWatcher.

Samolot pasażerski Airbas 380 lecący na wysokości 12.5 km.Zdjęcie wykonane za pomocą teleskopu SkyWatcher.

5. Fotoaparat Canon EOS 650 D nabyty za pieniądze z UE.

Fotoaparat Canon EOS 650 D

Fotoaparat Canon EOS 650 D umocowany na teleskopie Sky Watcher.Pole jakie daje fotoaparat na tym teleskopie wynosi 35 minut kątowych.

Fotoaparat Canon EOS 650 D doskonale sprawdził się na teleskopie SkyWatcher 80 ED,oraz na teleskopie systemu Newtona 350/4.2.Posiada ISO od 100-12800.Czas szczytywania po byle jakiej ekspozycji wynosi tylko 3 sekundy,a mój fotoaparat Pentax czas szczytywania posiada od zależności ekspozycji.Naprzykład ekspozycja wynosiła 300 sekun,to czas spisywania wynosił to samo,czyli tracił się cenny czas obserwacyjny.A do tego na ISO-1600 Canon daje bardzo dobre obrazy,na Pentaxe juz przy ISO-800 obrazy otrzymane  już posiadają  szumy.

Do fotoaparatu Canon otrzymaliśmy także za pieniądze z  UE 2 fotoobjektywy.

1. Objektyw Canon Zoom Lens EF-S 10-22mm.

DSC04428

 

Za pomocą tego objektywu otrzymałem zdjęcie zorzy polarnej .

Zorza Polarna obserwowana 17 marca,2013 r.

Zorza polarna obserwowana 17 marca,2013 r.

2 objektyw. Objektyw Canon EF-S 200 mm./2.8 umocowany na CCD kamerze do obserwacji komet.

Objektyw Canon ES-S 200 mm./2.8 ustawiony na CCD kamerze do poszukiwań komet,oraz ich fotografowania.

Objektyw Canon EF-S 200 mm./2.8 ustawiony na CCD kamerze do poszukiwań komet,oraz ich fotografowania.

—————————————————————————————————————————–

 

 

 

6. Srebrzyste obłoki.

Srebrzyste oboki.Czerwiec,2012 r.

Srebrzyste oboki.Czerwiec,2012 r.

W 2014 roku udało się wykonać sporo zdjęć srebrzystych obłoków za pomocą fotoaparatu Canon EOS 650 D,oraz objektywu Canon Zoom Lens EF-S 10-22 mm.które nabyliśmy za pieniądze uzyskane z UE.

Obłoki srebrzyste-polarne chmury mezosferyczne,są rzadko obserwowanymi chmurami widzianymi w półzmroku przy zmierzchulub świcie,kiedy Słońce jest 6-16 stopni poniżej horyzontu.Najczęściej obserwowane sa w pasie pomiędzy 50-70 stopni (północneji południowej szerokości geograficznej).Obloki srebrzyste są najwyższymi chmurami obserwowanymi z Ziemi,znajdują się w mezosferze około 75-85 km.ponad powierzchnią ziemi.Obłoki srebrzyste są najczęściej obserwowane póżną wiosną i latem.Na półkuli północnej najlepszy okres do ich obserwacji zaczyna sie w drugiej połowiemaja i trwa do końca sierpnia.Obłoki srebrzyste odkrył Witold Ceraski rosyjski astronom polskiego pochodzenia 13 czerwca 1885 r.

Srebrzyste obłoki

Srebrzyste obłoki 18 lipca po północy fotografowane we wsi Słoboda.

Srebrzyste obłoki oraz krzyż

Srebrzyste obłoki oraz krzyż we wsi Słoboda.

—————————————————————————————————————————–

7. Zorze polarne.

Zorza polarna-zjawisko świetlne obserwowane w górnej części atmosferze w pobliżu biegunów magnetycznych planety,która posiada silne pole megnetyczne o charakterze diplowym(dwubiegunowym).Na Ziemi zorze występują na wysokich szerokościach geograficznych,głównie za kołami podbiegunowymi.Na półkuli północnej zorza jest określaną łacińską nazwą Aurora borealis.Powstanie zjawiska związane jest z przepływem prądu w jonosferze na wysokości około 100 km.nad powierzchnią Ziemi,w obszarze przenikania pasów radiacyjnych i górnej części atmosfery.Zorze są obserwowane podczas burz jonosferycznych,a wysoka wówczas jonizacja powoduje zaburzenia w rozchodzeniu się fal radiowych.

Maksimum Zorzy Polarnej.

Maksimum zorzy polarnej.

Początek Zorzy Polarnej 17 marca,2013 r.we wsi Słoboda.

Początek zorzy polarnej 17 marca,2013 r.we wsi Słoboda.

Zorza Polarna 31 pżdziernika,2005 r.

Zorza polarna 31 pżdziernika,2005 r.

005

Zorza polarna.

—————————————————————————————————————————-

8. Nowa klasyczna.

Nowa klasyczna-gwiazda wybuchowa,w rzeczywistości ciasny układ podwójny złożony z białego karła i gwiazdy ciągu głównegolub nieco odewoluowanej gwiazdy.Mechanizm wybuchu to eksplozja termojądrowa na powierzchni białego karła.Z definicji,w nowych klasycznych wybuch zaobserwowano tylko raz.Układy, w których zaobserwowano rozbłysk kilkukrotnie ze względów historycznych należą do odrębnej klasy gwiazd typu nowa powrotna,a te, których wybuchu jeszcze nie zaobserwowano,należą do klasy gwiazd typu zmienna nowopodobna.Nazwa tej gwiazdy pochodzi stąd,że gwiazdy niewidocznej gołym okiem w ciągu krótkiego odcinka czasu staje się gwiazdą łatwo dostrzegalną. Rozbłysk gwiazdy nowej można czasami obserwować gołym okiem.Najlepszym przykładem jest Nova Del 2013 z 14 sierpnia 2013 r.w gwiazdozbiorze Delfina.

Na początku lata 2013 r.w gwiazdozbiorze Delfina wybuchła Nowa Gwiazda.Była widoczna nie uzbrojonym okiem osiągając jasność 4.5 magnitudo.
Na początku lata 2013 r.w gwiazdozbiorze Delfina wybuchła Nowa Gwiazda.Była widoczna nie uzbrojonym okiem osiągając jasność 4.5 magnitudo.Udało się ją obserwować mi gołym okiem,oraz sfotografować sprzętem (fotoaparat+objektyw) otrzymanym za pieniądze z UE.

—————————————————————————————————————————-

9. Księżyc.

Księżyc-jedyny naturalny satelita Ziemi.Jest piątym co do wielkości księżycem w Układzie Słonecznym.Przeciętna odległość od środka Ziemi do środka Księżyca to 384 403 km.Średnica Księżyca wynosi 3474 km.Przyspieszenie grawitacyjne na jego powierzchni jest blisko 6 razy słabsze niż na Ziemi.Księżyc wykonuje pełny obrót wokół Ziemi w ciągu 27,3 dnia.Księżyc to jedyne ciało niebieskie,do którego podróżowali i na którym wylądowali ludzie.Do tej pory na księżycowym globie stanęło 12 osób.

Pełnia Księżyca 19 września,2013 r.

Pełnia Księżyca 19 września,2013 r.Zdjęcie zostało wykonane refraktorem SkyWatcher 80 ED.

—————————————————————————————————————————–

10. Tranzyty samolotów na tle tarczy słonecznej.

W mojej miejscowości,nad wsią  Słoboda przechodzi trasa samolotowa od zachodu na wschód do Moskwy,oraz spowrotem na zachód.Poczynając od kwietnia miesiąca,aż po wrzesień gdy ekliptyka po której wędruje Słońce jest wysoko udaje się sfotografować zjawisko,tranzyt samolotu na tle tarczy słonecznej.Te zjawisko fotografuję za pomocą teleskopu SkyWatcher 80 ED,oraz za pomocą fotoaparatu cyfrowego Canon EOS 650 D,które zostały nabyte ze środków finansowych z UE.

Oto parę zdjęć tranzytu.

slonce

IMG_1874

IMG_1907

—————————————————————————————————————————-

11. CCD ML-9000 kamera nabyta ze środków unijnych  wedłóg projektu VVG .

Z prawej strony nabyta nowa CCD ML-9000

Z prawej strony nabyta nowa CCD ML-9000 kamera astronomiczna ze środków z UE wedłuk projektu VVG.

Za pomocą CCD ML-9000 kamery są przeprowadzane takie obserwacje astronomiczne:poszukiwanie nowych komet i asteroidów,oraz obserwacje już odkrytych tych objektów wcześniej.Za pomocą programu Astrometryka,która została nabyta za pieniądze uzyskane z UE jest opracowywany materiał obserwacyjny,oraz potem ten materiał jest odsyłany do MPC do Ameryki.(biuro małych planet).Sa także obserwowane niebezpieczne asteroidy blisko pszelatujące naszej Ziemi,oraz obserwacje dla ustalenia ich rotacji według swojej osi.Są także wykonywane zdjęcia dla astrofotografii.

W 2013 roku latem został rozebrany

W 2013 roku latem został zmodernizowany teleskop systemu Newtona o średnicy zwieciadła 350 mm.CCD kamera została zamontowana na teleskop i gotowa jest do obserwacji astronomicznych.

Galaktyka M 101 w gwiazdozbiorze

Galaktyka M 101 w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedżwiedzicy .Te zdjęcie zostało wykonane za pomocą nowej CCD kamery podczas pełni Księżyca.Czas ekspozycji trwał 600 sekund.Gwiazdy udało się zafiksować do + 19m.Na zdjęciu są widoczne ślady od  5 przelatujących sputników.

Zdjęcie Zet.Ori.

Zdjęcie Zet.Ori.Ekspozycja 600 sekund.

 

Nowa CCD kamera zamontowana na nowym fokusatorze też nabytym ze środk

Nowa CCD kamera zamontowana na nowym fokusatorze też nabytym ze środków z UE.

Nowa CCD kamera dobże się spisuje zimą podczas mrozów.

Nowa CCD kamera dobże się spisuje zimą podczas mrozów.

—————————————————————————————————————————–

12. Nowe zwierciadło paraboliczne o średnicy 350 mm./4.6 zostało nabyte ze środków z UE.

021

—————————————————————————————————————————-